Skulematen og nistepakka

Skulematen kunne vere så ymse i midtdalen tidleg på 1900-talet. Dette var ei tid då folk flest var knytt til jordbruket, i ei eller anna form.

Skoleklasse: Elever, trolig på Kjørumsskulen - (har noen navnene? 

Nyheter

Dette spegla sjølvsagt kva ungane hadde med seg i nistepakka. Det var òg variabelt kor god tilgangen på mat var. Hungersnaud i stor skala var det riktignok ikkje i Norge, etter at poteten kom i bruk hundre år tidlegare. Likevel var det heimar der mattilgangen til tider var svært vanskeleg, og ungane bar tydleg preg at det i skulekvardagen.


«Skulen før i tida» - del 1

Den gongen skulevegen var som ein ekspedisjon: - Vi brukte nok ein og ein halv time frå heimen

På byrjinga av 1990-tallet vart mange eldre, i heile Gudbrandsdalen, intervjua, for å kartlegge ulike sider ved skulegangen, slik den var tidleg i århundret.

 

Kakuskiva- ein «klassiker»

Kakuskiva har helde stand som skulemat heilt fram til våre dagar. Kaku var natureleg nok heimbåkå og grov. Pålegget kunne variere. Enkelte opplyste at dei hadde rauost eller kvitost. Andre hevda at ost var for kostbart til å ha på maten, så det vart kun margarin eller smør som vart smurt på skivene. Der det stod låkt til måtte ungane eta turt brød utan noko på. Sjølv om mange mangla pålegg så var sukker ofte ei erstatning for vanleg pålegg, og ga i det minste energi til skrotten. I tillegg var det ein del som brukte mykje sirup: